Al eeuwenlang duikt één naam telkens opnieuw op wanneer het gaat over voorspellingen binnen de katholieke traditie: de mysterieuze Prophetia Sancti Malachiae. Dit document, dat volgens overlevering uit de twaalfde eeuw stamt, bevat 112 korte Latijnse motto’s die elk zouden verwijzen naar een toekomstige paus. Wat begint als een historische curiositeit, groeit in onrustige tijden uit tot brandstof voor wereldwijde speculatie.
De aantrekkingskracht zit niet alleen in de tekst zelf, maar vooral in de suggestie dat de lijst een eindpunt bevat. Een laatste paus. Een periode van beproeving. En een dramatische afloop voor Rome. Vooral de koppeling die sommige uitleggers maken met het jaar 2027 zorgt voor hernieuwde aandacht.
De man achter de profetie: Saint Malachy
Volgens de overlevering was Saint Malachy een Ierse aartsbisschop die bekendstond om hervormingen en spirituele ervaringen. Tijdens een bezoek aan Rome zou hij een visioen hebben gehad waarin hij een reeks toekomstige pausen te zien kreeg, elk samengevat in een symbolische Latijnse zin.
Toch wringt er iets in dit verhaal. Het document verscheen pas in 1595 in druk, gepubliceerd door de Benedictijn Arnold Wion. Dat betekent een gat van bijna vier eeuwen tussen het vermeende visioen en de eerste bekende publicatie. Voor historici is dat geen detail, maar een cruciale aanwijzing.
Van Pope Celestine II tot de moderne tijd
De lijst begint bij Pope Celestine II en loopt via 112 motto’s door tot de laatste paus. Voor de pausen tot ongeveer 1590 zijn de beschrijvingen opvallend treffend. Ze lijken nauw aan te sluiten bij herkomst, familiewapens of belangrijke gebeurtenissen uit hun pontificaat.
Na de zestiende eeuw verandert dat patroon. De zinnen worden algemener en abstracter, waardoor ze met veel creativiteit op verschillende pausen toepasbaar zijn. Dat voedt de gedachte dat de tekst mogelijk rond 1590 is opgesteld en eerdere pausen achteraf passend zijn beschreven.
De schaduw van “Petrus Romanus”
Het laatste motto spreekt over een figuur die wordt aangeduid als “Petrus Romanus”. Tijdens zijn leiderschap zou de Kerk zware vervolging doormaken, waarna Rome wordt verwoest en een goddelijk oordeel volgt. Het beeld is dramatisch en sterk apocalyptisch van toon.
Belangrijk detail: de naam van een specifieke moderne paus wordt nergens expliciet genoemd. Toch proberen sommige interpreten verbanden te leggen met actuele gebeurtenissen of persoonlijke kenmerken van recente pausen. Dat gebeurt vaak selectief en zonder harde historische onderbouwing.
Pope Francis en het jaar 2027
Sinds het pontificaat van Pope Francis laaien discussies over de profetie opnieuw op. Hij zou volgens sommige tellingen de laatste paus in de reeks zijn. Zijn gezondheid, die de afgelopen jaren meerdere keren onderwerp van gesprek was, wordt daarbij regelmatig aangehaald.
Toch bevat de tekst zelf geen jaartal. Het idee dat alles rond 2027 zou culmineren, komt voort uit latere berekeningen en interpretaties. Numerologische constructies worden gepresenteerd als harde aanwijzingen, terwijl ze in werkelijkheid speculatief zijn.
Parallellen met het Book of Revelation
De apocalyptische sfeer van de Malachy-profetie doet denken aan het Book of Revelation uit het Nieuwe Testament. Ook daar spelen symboliek, oordeel en wereldwijde beproevingen een centrale rol. Dat maakt het verleidelijk om beide teksten met elkaar te verbinden.
Toch is er een fundamenteel verschil. Openbaring maakt deel uit van de canonieke Bijbel, terwijl de Malachy-profetie nooit officieel is erkend door de Katholieke Kerk. Binnen kerkelijke kringen geldt het document eerder als historische curiositeit dan als gezaghebbende voorspelling.
Historische context en politieke belangen
Een alternatieve verklaring plaatst de oorsprong van de tekst midden in een pauselijke machtsstrijd aan het einde van de zestiende eeuw. Sommige motto’s lijken opvallend gunstig uit te pakken voor kandidaten uit die periode. Dat suggereert een mogelijk propagandistisch doel.
Wanneer een tekst pas eeuwen na dato verschijnt en eerdere gebeurtenissen opvallend nauwkeurig beschrijft, terwijl latere voorspellingen vaag blijven, is scepsis gerechtvaardigd. Historische analyse biedt hier een rationeler kader dan mystieke interpretatie.
Waarom blijft de fascinatie bestaan?
Apocalyptische verhalen duiken telkens weer op wanneer maatschappelijke spanning toeneemt. Oorlogsdreiging, technologische versnelling en mondiale crises creëren een klimaat waarin eindtijdscenario’s snel gehoor vinden.
De profetie van de pausen biedt een helder narratief met een begin, een reeks opvolgers en een dramatische climax. Dat geeft structuur aan onzekerheid. Zelfs wie twijfelt aan de authenticiteit, voelt de aantrekkingskracht van zo’n afgerond verhaal.
De kernvraag is misschien niet of de tekst authentiek is, maar waarom mensen er telkens naar teruggrijpen. Gaat het om religieuze overtuiging, culturele traditie of de menselijke behoefte aan betekenis in tijden van verandering?
Wat vaststaat, is dat het document meer zegt over onze huidige angsten en verwachtingen dan over een vaststaande toekomst. Kritisch denken en historische kennis vormen een stevigere basis dan speculatieve jaartallen en symbolische puzzels.
Toch blijft het een intrigerend gegeven dat een tekst uit de zestiende eeuw nog altijd gesprekstof biedt. Dat alleen al maakt de profetie cultureel relevant, los van de vraag of zij ooit bedoeld was als letterlijke voorspelling.
De discussie rond Malachy, Rome en een mogelijke laatste paus zal vermoedelijk blijven terugkeren. Zolang onzekerheid een rol speelt in het wereldtoneel, blijven dergelijke verhalen circuleren. Praat mee, deel inzichten en ga het gesprek aan op Facebook, want een open debat houdt feiten en fictie scherp gescheiden.
Bron: Zelfmaak-ideetjes.nl