Hij had na de verkoop van zijn bedrijf zonder zorgen kunnen leven, maar Marcel LeBrun besloot zijn fortuin anders in te zetten. In plaats van luxe koos hij voor een aanpak die het leven van honderden mensen blijvend veranderde in zijn geboorteplaats Fredericton.
Van techmiljonair naar maatschappelijk initiatief
Het verhaal begint in 2011, wanneer LeBrun zijn technologiebedrijf Radian6 verkoopt aan Salesforce. De overname levert hem ongeveer 340 miljoen dollar op en plaatst hem financieel in een positie waar werken geen noodzaak meer is.
Waar veel ondernemers na zo’n verkoop afstand nemen, bleef LeBrun juist betrokken bij maatschappelijke vraagstukken. Hij keek niet vooruit naar ontspanning, maar terug naar zijn roots. Fredericton kampte al jaren met een groeiend probleem rond dakloosheid en juist daar zag hij ruimte voor een blijvende oplossing.
Investering in mensen in plaats van bezit
In plaats van losse donaties richtte LeBrun zijn eigen stichting 12 Neighbours op. Via deze stichting investeerde hij circa 4 miljoen dollar in de bouw van 99 kleine, zelfstandige woningen voor mensen zonder vaste woonplek.
Het doel was helder: niet alleen onderdak bieden, maar stabiliteit creëren. De woningen vormen samen een overzichtelijke woonwijk waar veiligheid, rust en begeleiding centraal staan. Bewoners krijgen niet alleen een sleutel, maar ook toegang tot professionele ondersteuning.
Gated community met intensieve begeleiding
De tiny houses staan binnen een afgebakende community waar bewust is gekozen voor gecontroleerde toegang. Dit maakt het mogelijk om bewoners een veilige leefomgeving te bieden en tegelijk passende zorg te organiseren. Denk aan verslavingszorg, geestelijke gezondheidszorg en medische ondersteuning.
Daarnaast zijn er werkprojecten opgezet binnen en rond de community. Hiermee ontstaat structuur in het dagelijks leven en kunnen bewoners stap voor stap werken aan zelfstandigheid. Deze combinatie van wonen, zorg en dagbesteding onderscheidt het project van traditionele opvang.
Betaalbare huur als stabiele basis
Een belangrijk uitgangspunt is betaalbaarheid. Bewoners betalen maximaal dertig procent van hun inkomen aan huur. In de praktijk komt dit vaak neer op ongeveer 200 dollar per maand, inclusief vaste lasten zoals energie en internet.
Door deze lage woonlasten ontstaat ruimte om schulden af te lossen, te sparen of te investeren in opleiding. De focus ligt niet op winst, maar op herstel en toekomstperspectief. Dat maakt de woonvorm duurzaam op de lange termijn.
Groei van het project en toenemende vraag
Het initiatief bleef niet beperkt tot de oorspronkelijke 99 woningen. In 2025 werd bekend dat het aantal tiny houses was uitgebreid naar ongeveer 120. Daarmee kregen nog meer mensen in de regio Fredericton een vaste woonplek.
Tegelijkertijd groeide de wachtlijst snel door naar honderden aanmeldingen. Dat onderstreept hoe groot de behoefte is aan structurele woonoplossingen voor dakloosheid, ook in relatief kleine steden.
Levensverhalen achter de huisjes
Voor bewoners betekent een eigen woning meer dan alleen beschutting. Mensen die jarenlang van tijdelijke opvang naar straat leefden, ervaren voor het eerst rust en zekerheid. Een eigen voordeur en een vaste plek geven weer grip op het dagelijks leven.
Het gemeenschapsgevoel speelt daarbij een grote rol. Bewoners ondersteunen elkaar en bouwen samen aan een nieuwe routine. Dit sociale vangnet blijkt essentieel om terugval te voorkomen en vertrouwen op te bouwen.
Nationaal en internationaal voorbeeld
Het project van 12 Neighbours kreeg al snel landelijke aandacht in Canada. Gemeenten en hulporganisaties zien het model als een werkbaar alternatief voor grootschalige opvanglocaties. Delegaties bezoeken Fredericton om te leren hoe huisvesting en zorg hier samenkomen.
Ook buiten Canada groeit de belangstelling. Beleidsmakers uit andere landen tonen interesse in de overdraagbaarheid van het concept, juist omdat het praktisch, mensgericht en financieel inzichtelijk is opgezet.
Meer dan filantropie alleen
Het succes van dit initiatief zit niet alleen in het geïnvesteerde bedrag, maar vooral in de visie erachter. Marcel LeBrun combineerde ondernemerschap met maatschappelijke verantwoordelijkheid en liet zien dat structurele oplossingen haalbaar zijn.
Zijn aanpak laat zien wat er mogelijk is wanneer welvaart wordt ingezet voor blijvende impact. Het project in Fredericton roept discussie op over hoe steden omgaan met dakloosheid en welke rol succesvolle ondernemers daarin kunnen spelen. Praat mee over dit verhaal en deel je mening op Facebook, want dit voorbeeld verdient aandacht en debat.