Je loopt door de woonkamer en ziet ineens iets klein bewegen op de bank, op de plint of zelfs op je arm. Een teek. Veel mensen schrikken even, drukken het beestje plat en gaan over tot de orde van de dag. Maar dat moment van “ach, het is maar een teek” is precies waar het mis kan gaan.
Hoe komt een teek überhaupt in je huis?
Teken zijn geen huisdieren en ze vliegen ook niet. Ze worden binnengebracht. In de meeste gevallen liften ze mee op een hond of kat die buiten heeft gelopen, maar ook op je eigen kleding, op een tas die in het gras heeft gelegen of op een kind dat in de struiken heeft gespeeld.
Eenmaal binnen kruipen ze rustig verder op zoek naar een geschikte plek om zich vast te bijten. Op een huid, achter een oor, in een knieholte, in de lies. Plekken die warm zijn en waar de huid dun is. Dat het beestje binnen zit, betekent dus niet dat het gevaar weg is.
Waarom dit kleine beestje serieus genomen wordt
Het probleem zit niet in de teek zelf, maar in wat hij eventueel bij zich draagt. Een deel van de teken in Nederland draagt de Borrelia-bacterie, die de ziekte van Lyme kan veroorzaken. Volgens het RIVM is het belangrijk om een tekenbeet snel op te merken, omdat de kans op besmetting toeneemt naarmate de teek langer vastzit.
Lyme begint vaak met een rode, ringvormige vlek rond de beet die groter wordt. Soms komen er klachten bij als koorts, spierpijn of gewrichtspijn. Het RIVM adviseert om de plek na een beet drie maanden in de gaten te houden en bij klachten naar de huisarts te gaan.
Niet alleen Lyme
Naast Lyme kan een teek in zeldzame gevallen ook andere ziekteverwekkers overdragen, waaronder het tekenencefalitisvirus (TBE). Dat komt in Nederland gelukkig weinig voor, maar artsen vragen wel steeds vaker aandacht voor tekenbeten als oorzaak van vage griepachtige klachten in de zomer.
Belangrijk om te weten: de meeste tekenbeten leiden niet tot een infectie. De kans is relatief klein, maar niet nul. En juist daarom hoort een teek niet thuis in de categorie “oh, niks aan de hand”.
Wat doe je als je er eentje binnen vindt?
Vind je een teek lopen op je vloer, bank of kleding, dan is hij nog niet vastgebeten. Pak hem op met een stuk tape of plakband, vouw het dubbel en gooi het weg. Spoel hem niet door de wc, want teken kunnen verrassend lang in water overleven.
Heeft het beestje zich wél al vastgebeten, dan geldt: hoe sneller eraf, hoe beter. Gebruik een puntig pincet of een speciale tekentang. Pak de teek zo dicht mogelijk op de huid vast en trek hem er rustig uit, zonder te draaien of te knijpen op het lijfje. Smeer geen alcohol, olie of zeep op de teek voordat je hem verwijdert. Daardoor kan hij juist meer speeksel afgeven, en daarmee ook meer eventuele bacteriën.
Schrijf op wanneer en waar
Noteer de datum van de beet en de plek op je lichaam. Dat klinkt overdreven, maar als je weken later vage klachten krijgt, kan die informatie voor je huisarts goud waard zijn. Maak eventueel een foto van de plek voor en na het verwijderen.
Houd de huid vervolgens een paar maanden in de gaten. Zie je een rode kring die groter wordt, voel je je grieperig zonder duidelijke reden, of krijg je gewrichtsklachten? Dan is een belletje naar de huisarts geen overdrijving. Bij twijfel of klachten: raadpleeg je huisarts.
Huisdieren als sluiproute
Heb je een hond of kat die buiten komt, dan is een tekencheck na elke wandeling of struintocht slim. Voel met je vingers door de vacht, vooral rond de oren, hals, oksels en tussen de tenen. Een teek voelt als een klein, stevig bobbeltje dat er niet hoort.
Vind je er een, gebruik dan ook bij je huisdier een tekentang of tekenlasso. De dierenarts kan adviseren over preventie zoals tekenbanden of spot-on producten. Onthoud dat een teek die op je huisdier meereist, ook gewoon op de bank kan loslaten en daarna jou kan vinden.
Een onschuldig ogend beestje, een serieuze klus
Een teek in huis is dus geen reden voor paniek, maar wel reden voor oplettendheid. Even goed kijken, netjes verwijderen, datum noteren en de plek in de gaten houden. Met die paar minuten extra voorkom je in de meeste gevallen alle gedoe dat erna kan komen.
Het tekenseizoen loopt grofweg van het vroege voorjaar tot ver in de herfst, maar door zachtere winters worden teken steeds vaker ook in koudere maanden gespot. Een vondst binnenshuis is dus geen rariteit meer. Wel iets om bij stil te staan, hoe klein het beestje ook is.
Ook geschreven door: RIVM
Bron: Mamasenomas