Hij is een van de weinige Nederlandse artiesten die er gewoon eerlijk over praat: wat verdien je nou echt aan een avondje zingen? Dries Roelvink legt het zelf op tafel. En dat bedrag blijkt al jaren keurig op dezelfde plek te staan.
De 67-jarige zanger uit Amsterdam vertelde onlangs dat zijn vaste tarief op zo’n 6.000 euro per optreden ligt. Voor een set van ongeveer een halfuur. Hij heeft, zo geeft hij zelf aan, geen behoefte om dat bedrag verder op te schroeven.
Een prijs die hij zelf ‘bescheiden’ noemt
Voor de meeste mensen klinkt 6.000 euro voor dertig minuten werk allesbehalve bescheiden. Maar in de wereld van populaire Nederlandstalige artiesten is dat geen extreme topprijs. Sommige collega’s vragen voor een vergelijkbare set fors meer, zeker als ze net een hit hebben.
Roelvink ziet dat anders. Hij heeft een trouw publiek dat hem al decennia volgt en lijkt er niet op uit om elke euro maximaal binnen te harken. Wat goed loopt, hoeft volgens hem niet veranderd te worden.
Wie zijn boekingsprofielen bij verschillende artiestenbureaus bekijkt, ziet richtprijzen die in vergelijkbare ordegrootte zitten. Vanafprijzen rond de 5.950 tot 6.000 euro exclusief btw en eventuele Buma-rechten komen vaak voorbij. Dat onderbouwt dat zijn eigen uitspraak geen losse flodder is.
Waarom hij zo open is over geld
In showbizzland is geld bijna altijd een taboe. Artiesten hullen zich in vaagheden of laten hun manager praten. Roelvink doet daar al jaren niet aan mee. Hij vertelt openlijk wat hij vraagt, wat hij overhoudt en hoe zijn boekingen lopen.
Die openheid past bij het beeld dat het Nederlandse publiek van hem heeft. Geen gepolijste pop-act, maar een nuchtere Amsterdammer die zegt waar het op staat. Het maakt hem voor opdrachtgevers ook voorspelbaar: je weet wat je krijgt en wat het kost.
Tegelijk levert die openheid soms verwarring op. Op verschillende sites duiken namelijk uiteenlopende cijfers op over zijn ‘gemiddelde gage’. Sommige schattingen liggen lager dan wat Roelvink zelf noemt, andere stukken hebben het juist over hogere bedragen. Hij gaat in interviews gewoon uit van wat hij in de praktijk afspreekt.
Wie is Dries Roelvink ook alweer?
Roelvink, geboren op nieuwjaarsdag 1959 in Amsterdam, brak in 1990 door met ‘Dat ene woord’ en groeide daarna uit tot een vaste waarde in het Nederlandstalige feestcircuit. Bruiloften, bedrijfsfeesten, grote zomerevenementen: hij is al jaren een vertrouwde naam op de affiches.
Naast zijn muziek is hij vooral een mediafiguur. Hij dook op in talloze realityseries, openhartige interviews en programma’s waarin zijn gezin een rol speelde. Ook zijn zoons hebben inmiddels een eigen plek in de Nederlandse showbizz veroverd.
Eerder dit jaar werd hij 67 en bereikte daarmee de officiële pensioenleeftijd. Van rust is bij hem geen sprake. Hij blijft volle agenda’s draaien en sprak in interviews zelfs uit dat hij zich bewust is dat hij in een latere fase van zijn leven is beland.
Wat zegt dit over zijn aanpak?
Dat Roelvink zijn tarief niet steeds opkrikt, past in een bredere keuze die hij lijkt te maken: stabiliteit boven hype. Door zijn prijs voorspelbaar te houden, blijft hij aantrekkelijk voor de markt waar hij groot in is geworden, namelijk feesten, evenementen en kleinere zalen.
Een artiest die te duur wordt, krijgt minder boekingen. Een artiest die elk jaar zijn prijs aanpast aan trends, raakt opdrachtgevers kwijt die niet weten waar ze aan toe zijn. Roelvink kiest voor het tegenovergestelde: continuïteit, en daar lijkt hij prima mee weg te komen.
Voor het publiek dat hem boekt, betekent het dat een avondje Dries Roelvink al jaren in dezelfde prijsklasse zit. Voor wie zijn naam op het podium wil, is dat misschien een geruststellend gegeven.
Een type artiest dat zeldzaam wordt
De combinatie van openhartigheid over geld, een vaste prijs en een ijzeren werkethiek maakt Roelvink een wat ouderwetse verschijning in een wereld die snel verandert. Veel jongere artiesten communiceren bewust niets meer over hun gage, juist omdat het de boekingsruimte beperkt.
Roelvink doet het anders en lijkt zich daar prima bij te voelen. Of de 6.000 euro per halfuur ook over een paar jaar nog zijn standaard is, valt af te wachten. Voorlopig houdt hij vast aan wat voor hem werkt.
Bron: Mediacourant
Ook geschreven door: Panorama.nl, Robvuurens.nl