Monique Westenberg blijft openhartig over wat de afgelopen jaren met haar gezin hebben gedaan. In een nieuw gesprek vertelt ze dat ze niet alleen voor zichzelf hulp zocht, maar ook haar zoontje Dré in een traject betrok. Een keuze die volgens haar nodig was om oude emoties bovenop tafel te krijgen.
Volgens Monique heeft de turbulente periode met ex-partner André Hazes diepere sporen achtergelaten dan lange tijd zichtbaar was. Niet alleen bij haarzelf, maar ook bij hun jonge zoon. En precies daar wilde ze iets aan doen.
Werken aan oude emoties
Monique laat weten dat ze de afgelopen tijd intensief met zichzelf bezig is geweest. Ze koos voor een methode die zich richt op onverwerkte ervaringen en gevoelens die zijn blijven hangen uit eerdere levensfases. Niet de zoveelste praat-sessie, maar een traject dat dieper graaft.
Ze zegt dat veel van die gevoelens te maken hebben met de zware periodes uit het verleden. De verslavingsproblemen van André Hazes spelen daarin een centrale rol. Een relatie waarin de verslaving boven alles uittorende, zoals ze in eerdere gesprekken al beschreef.
Het opvallende: ze liet de methode niet alleen op zichzelf toepassen. Ook haar zoontje Dré ging mee in het traject. Volgens Monique merkte ze dat ook hij gevoelens met zich meedraagt die niet zomaar verdwijnen, en dat het haar als moeder belangrijk leek om die niet onbenoemd te laten.
De schaduw van een publieke relatie
Voor wie het even kwijt is: Monique Westenberg en André Hazes vormden jarenlang een van de bekendste stellen uit het Nederlandse showbizz-landschap. Hun relatie speelde zich grotendeels in het zicht van de camera’s af. Samen kregen ze zoon Dré, die inmiddels negen jaar oud is.
De relatie eindigde uiteindelijk, mede onder druk van de verslavingsproblemen waar Hazes zelf publiekelijk over heeft gesproken. Monique gaf eerder aan dat ze zich in die jaren vaak machteloos voelde. Toekijken hoe iemand van wie je houdt worstelt met verslaving, terwijl je zelf weinig kunt doen, is iets waar ze meer dan eens over heeft gesproken.
Dat verleden zit niet zomaar in een doos. Zeker niet voor een kind dat in die periode opgroeide en de spanningen meekreeg, ook al was het soms onbewust.
Waarom ook een kind in zo’n traject?
Het idee om jonge kinderen bij therapeutische methodes te betrekken is in Nederland geen onbekend fenomeen. Diverse vormen van kindertherapie richten zich juist op emoties die nog niet helemaal in woorden gevangen kunnen worden. Speltherapie, EMDR voor kinderen en lichaamsgerichte werkvormen zijn daar voorbeelden van.
Welke specifieke methode Monique voor haar zoon koos, vertelt ze niet uitgebreid. Wel is duidelijk dat het traject gericht is op emoties uit het verleden die nog ‘losgewerkt’ moeten worden. Het past in een bredere trend waarin ouders bewuster kijken naar wat ingrijpende gebeurtenissen in een gezin met kinderen doen.
Belangrijk om te benoemen: keuzes rond therapie of behandeling voor een kind zijn altijd persoonlijk en horen in overleg met deskundigen te gebeuren. Bij twijfel of klachten: raadpleeg de huisarts of een kindertherapeut.
Een moeder die hardop nadenkt
Monique staat erom bekend dat ze niet bang is om persoonlijke verhalen te delen. In podcasts en interviews ging ze de afgelopen maanden meerdere keren in op haar relatie met Hazes, op het opvoeden van Dré en op de keuzes die ze daarin maakt. Eerder dit jaar deelde ze bijvoorbeeld nog hoe ze worstelde met een beslissing rond medicatie voor haar zoon.
Die openheid wordt door fans vaak gewaardeerd, juist omdat de werkelijkheid achter een bekende relatie zelden zo glad is als de foto’s op Instagram doen vermoeden. Door te vertellen dat ze hulp zoekt, en dat ook haar zoon daarvan profiteert, normaliseert ze iets wat voor heel veel gezinnen herkenbaar is.
Wat dit zegt over verwerking
Wat het verhaal van Monique laat zien is dat verwerking zelden een rechte lijn is. Een relatie kan voorbij zijn, een leven kan ogenschijnlijk hervatten, en toch blijven oude emoties hun werk doen. Soms jarenlang. Dat geldt voor volwassenen, en zeker ook voor kinderen die in zo’n periode opgroeien.
Door dat hardop te benoemen, voegt Monique iets toe aan een gesprek dat in Nederland langzaam volwassen wordt: dat mentale gezondheid niet pas een onderwerp is wanneer iemand vastloopt, maar ook een doorlopende vorm van onderhoud kan zijn. Voor jezelf, en voor je kind.
Of de methode op lange termijn de resultaten oplevert die Monique hoopt, zal de tijd moeten uitwijzen. Voor nu lijkt ze tevreden met de stap die ze samen met Dré heeft gezet. En dat verhaal, hoe persoonlijk ook, geeft anderen misschien net dat zetje om zelf ook eens stil te staan bij wat er nog onverwerkt rondzwerft.
Bron: InfoVandaag
Ook geschreven door: LINDA.nl, 100p Magazine, ZE.nl