Zodra de zon zich laat zien, komen de wandelschoenen weer uit de kast. Kilometers maken door bos, duin of polder klinkt heerlijk, tot je halverwege begint te hinken omdat je hiel brandt. Blaren kunnen een prachtige dag razendsnel verpesten, en juist daarom is het zo zonde dat de belangrijkste voorzorg zo vaak wordt overgeslagen.
Wie regelmatig lange tochten loopt weet: goede schoenen en dure sokken zijn geen garantie. Zelfs de duurste wandeluitrusting redt je niet als je één simpele stap voor vertrek vergeet. En die stap heeft niets met je schoenen te maken, maar alles met wrijving.
Waarom blaren eigenlijk ontstaan
Een blaar is in de kern een reactie van je huid op herhaalde wrijving. Je huidlagen schuiven over elkaar heen, er ontstaat warmte, en tussen de lagen vormt zich vocht als een soort natuurlijk beschermingskussen. Het klinkt bijna slim van je lichaam, maar op kilometer vijftien voelt het vooral als vuur.
Vocht en warmte maken dat proces sneller. Zweterige voeten in een niet-inlopen schoen zijn dus zowat de perfecte blaren-machine. Vandaar dat blaren vaak juist opduiken op warme dagen of tijdens de eerste lange wandeling van het seizoen.
De simpele tip: verminder de wrijving vóór je vertrekt
De truc die ervaren wandelaars, hardlopers en zelfs militairen al jaren gebruiken: smeer voor vertrek een dun laagje vaseline of een speciale anti-wrijvings-balsem op de plekken waar jij meestal blaren krijgt. Hielen, kleine tenen, de bal van de voet. Het glijmiddel zorgt dat je sok soepel over je huid glijdt in plaats van eraan te trekken.
Klinkt onnozel, werkt verrassend goed. Het idee is niet dat je huid harder wordt, maar dat de sok en huid als het ware langs elkaar dansen in plaats van tegen elkaar te schuren. Minder wrijving, minder warmte, minder kans op een blaar.
Wat nog meer helpt
Naast die smeerbeurt maken een paar andere kleine dingen een groot verschil op de dag zelf.
- Kies naadloze wandelsokken van wol of een wolmix, geen katoen. Katoen houdt vocht vast, wol voert het juist af.
- Loop nieuwe wandelschoenen eerst een paar keer in met korte rondjes voor je aan een lange tocht begint.
- Knip je teennagels kort en recht, zodat ze niet in je buurtenen drukken bij het afzetten.
- Neem een reservepaar sokken mee en wissel halverwege. Droge voeten schuren aanzienlijk minder dan natte.
- Voel je iets warms of gevoeligs? Stop meteen en plak een pleister op de plek. Wachten tot het écht pijn doet is wachten tot je een blaar hebt.
Preventieve pleisters zijn geen luxe
Veel wandelaars gebruiken tegenwoordig speciale tape of blaarpleisters vóórdat er iets aan de hand is. Op de hiel bijvoorbeeld, of op de kleine teen die altijd de klos is. Zo’n pleister neemt de wrijving over van je huid en blijft meestal een hele dag zitten.
Het lijkt overdreven om iets te plakken op een plek die nog niet zeer doet, maar juist dát is preventie. Achteraf een blaar doorprikken en verzorgen kost je veel meer tijd en ongemak dan vooraf een pleister plakken.
Waarom nieuwe schoenen de grootste boosdoener zijn
Blaren ontstaan opvallend vaak in schoenen die net nieuw zijn of juist heel oud. Nieuwe wandelschoenen moeten zich nog vormen naar jouw voet, en dat gaat gepaard met stugge randen op plekken waar de schoen nog niet meegeeft. Oude schoenen daarentegen hebben vaak een versleten binnenvoering, waardoor er weer nieuwe drukpunten ontstaan.
Wie een grote wandeltocht op de planning heeft staan, doet er verstandig aan de schoenen weken van tevoren aan te trekken. Eerst korte stukken, dan langere, en pas als ze echt lekker zitten de grote afstand aan. Een tocht van dertig kilometer op gloednieuwe zolen is vragen om ellende.
Als de blaar er tóch is
Sta je halverwege en voel je dat er al een blaar is ontstaan? Doorprikken op de route wordt over het algemeen afgeraden, omdat de huid eroverheen juist bescherming biedt tegen infectie. Een blaarpleister eroverheen en rustig verder is meestal de veiligste keuze. Thuis kun je alsnog beoordelen of prikken nodig is.
Wordt de plek rood, warm, of doet hij dagen na de wandeling nog steeds zeer? Dan is er mogelijk sprake van een ontsteking. Bij twijfel of klachten: raadpleeg je huisarts. Zeker mensen met diabetes moeten voorzichtig zijn met wondjes aan de voeten.
Kleine moeite, groot verschil
Wandelen hoort geen martelgang te zijn. De meeste blaren zijn met een minuutje voorbereiding vooraf prima te voorkomen. Een blikje vaseline of een tube anti-wrijvings-balsem in je rugzak, een setje reserve-sokken en een paar preventieve pleisters, en je bent klaar voor bijna elke tocht.
Het mooie is: wie deze routine één keer heeft ontdekt, wil nooit meer anders. Want er is weinig fijner dan aan het einde van een lange wandeldag je schoenen uittrekken en gewoon frisse, hele voeten te zien. Geen prikkende hielen, geen kleine teen die klopt, geen kruipende gang naar de auto.
Bron: InfoVandaag
Ook geschreven door: Pieterpad.nl, ANWB, Intertrek.nl