Het verhaal van Jeanne Calment blijft een van de meest fascinerende verhalen over menselijke levensduur. De Franse vrouw uit Arles werd namelijk ouder dan wie dan ook ooit officieel heeft gedaan. Ze bereikte de ongelooflijke leeftijd van 122 jaar en 164 dagen, een record dat tot vandaag nog steeds niet is gebroken.
Wat het verhaal extra bijzonder maakt, is dat haar levensstijl totaal niet lijkt op de adviezen die vaak worden gegeven voor een lang leven. Ze hield van chocolade, rookte jarenlang en genoot regelmatig van een glas port. Toch werd ze de oudste mens ooit.
Vanuit Arles de geschiedenisboeken in
Jeanne Louise Calment werd geboren op 21 februari 1875 in het Zuid-Franse Arles. Haar leven strekte zich uit over drie eeuwen: de negentiende, twintigste en zelfs een klein stukje van de eenentwintigste eeuw.
Onderzoekers hebben haar leeftijd grondig onderzocht. Demografen en historici controleerden geboorteaktes, huwelijksdocumenten, volkstellingen en andere archieven. Alles wees in dezelfde richting: Jeanne Calment was daadwerkelijk zo oud als ze beweerde.
Dankzij deze uitgebreide controle erkende Guinness World Records haar officieel als de oudste mens ooit. Tot op heden is zij ook de enige persoon waarvan onomstotelijk vaststaat dat ze ouder werd dan 120 jaar.
Een leven dat drie eeuwen overspande
Wanneer iemand zo oud wordt, betekent dat automatisch dat die persoon een ongekend stuk geschiedenis meemaakt. Jeanne Calment werd geboren toen de telefoon nog nauwelijks bestond en elektrische verlichting nog in ontwikkeling was.
Tijdens haar leven zag ze de bouw van de Eiffeltoren, maakte ze twee wereldoorlogen mee en zag ze hoe auto’s en vliegtuigen steeds normaler werden. Ook beleefde ze de opkomst van televisie en computers.
Historische gebeurtenissen die voor de meeste mensen alleen in geschiedenisboeken bestaan, maakte zij zelf mee. Denk aan de moord op aartshertog Franz Ferdinand, het begin van de Eerste Wereldoorlog en de enorme maatschappelijke veranderingen in de twintigste eeuw.
Op hoge leeftijd nog verrassend actief
Wat veel mensen verbaast, is hoe actief Jeanne Calment bleef op latere leeftijd. Zelfs toen ze al in de negentig was, stapte ze nog regelmatig op de fiets. Haar omgeving beschreef haar als energiek en opvallend zelfstandig.
Toen ze honderd jaar werd, besloot ze iets bijzonders te doen. In plaats van zelf felicitaties te ontvangen, liep ze door haar woonplaats Arles om iedereen persoonlijk te bedanken voor de gelukwensen.
Dat soort acties zeggen veel over haar karakter. Ze bleef nieuwsgierig, betrokken bij haar omgeving en sociaal actief, zelfs op een leeftijd waarop de meeste mensen al lang met pensioen zijn.
Een opmerkelijke levensstijl
Als het gaat om haar dagelijkse gewoontes, week Jeanne behoorlijk af van de gebruikelijke gezondheidsadviezen. Ze stond bekend als een groot liefhebber van chocolade en at er wekelijks ongeveer twee pond van.
Daarnaast rookte ze jarenlang sigaretten. Ze begon rond haar 21e en stopte pas toen ze al 117 jaar oud was. Dat alleen al maakte haar verhaal voor artsen extra opmerkelijk.
Ook een glas port sloeg ze niet af. Regelmatig genoot ze van een klein glaasje wijnachtige drank bij het eten. Ondanks deze gewoontes bleef ze opvallend lang vitaal.
Op haar 120e verjaardag maakte ze zelfs een humoristische opmerking tegen journalisten. Ze zei: “Ik zie slecht, ik hoor slecht en ik voel niets meer, maar verder gaat alles prima.”
Humor als levenshouding
Wie verhalen over Jeanne Calment leest, merkt al snel dat humor een belangrijke rol speelde in haar leven. Ze stond bekend om haar scherpe opmerkingen en haar vermogen om situaties luchtig te benaderen.
Een van haar bekendste uitspraken gaat over rimpels. Toen iemand haar vroeg hoeveel rimpels ze had, antwoordde ze dat ze er maar één had en dat ze erop zat.
Die speelse houding viel veel mensen op. Zelfs toen ze al ruim over de honderd was, bleef ze geestig reageren op vragen van journalisten en onderzoekers.
Onderzoekers op zoek naar haar geheim
Het extreme leeftijdsrecord van Jeanne Calment trok wereldwijd aandacht van wetenschappers. Onderzoekers probeerden te achterhalen wat haar zo uitzonderlijk maakte.
De Franse demograaf Jean-Marie Robin, die haar jarenlang bestudeerde, vermoedde dat haar genetische aanleg een belangrijke rol speelde. Sommige mensen lijken van nature beter bestand tegen veroudering.
Daarnaast viel op dat ze opvallend stressbestendig was. Volgens Robin leek ze zich zelden druk te maken over problemen waar ze toch geen invloed op had.
Dat idee sloot ook aan bij haar eigen levenshouding. Jeanne zei vaak dat piekeren geen zin heeft als je toch niets aan een situatie kunt veranderen.