De schaatswereld kijkt dit weekend naar het NK sprint, maar één grote naam ontbreekt opvallend op de startlijst. Kjeld Nuis, olympisch medaillewinnaar en vaste waarde binnen TeamNL, laat het toernooi schieten.
Zijn boodschap is helder: het is mooi geweest voor dit seizoen. Daarmee zet hij niet alleen een punt achter zijn winter, maar wakkert hij ook de discussie aan over de overvolle schaatskalender.
Het NK sprint geldt als kwalificatietoernooi voor het WK sprint een week later. Omdat de bond aanwijsplekken gaf aan onder anderen Jenning de Boo en Joep Wennemars, had Nuis zijn ticket via het NK moeten afdwingen. Die strijd gaat hij bewust niet aan. Zijn seizoen is daarmee officieel voorbij.
Kritiek op de planning van het NK sprint
Nuis uitte eerder al stevige kritiek op de planning van het toernooi. Volgens hem is het onlogisch om een nationaal kampioenschap met WK-kwalificatie vlak na een intensieve Olympische campagne te plaatsen. De combinatie van fysieke uitputting en mediaverplichtingen laat weinig ruimte voor herstel.
Zijn opmerkingen raken een gevoelige snaar binnen de schaatswereld. De kalender zit vol, belangen zijn groot en commerciële druk speelt mee. Toch roept de keuze van Nuis de vraag op of toppers voldoende tijd krijgen om bij te komen na een piekmoment als de Spelen.
‘Ik heb lekker vakantie’
In het radioprogramma maakte Nuis korte metten met alle speculatie. Hij sprak ontspannen over zijn besluit en benadrukte dat het geen emotionele uitbarsting is, maar een weloverwogen stap. De spanning die maandenlang in zijn lichaam zat, viel na de Spelen van hem af.
Hij gaf aan dat hij niet bereid is “de ballen uit z’n broek te rijden” voor een mogelijke achtste plek op een WK sprint. Die uitspraak laat zien hoe belangrijk motivatie voor hem is. Zonder het juiste doel ontbreekt de prikkel om tot het uiterste te gaan.
Seizoen voorbij, carrière niet
Wie denkt dat dit het einde betekent van zijn loopbaan, komt bedrogen uit. Nuis heeft duidelijk gemaakt dat hij nog niet stopt met schaatsen. Wel wil hij de komende periode samen met zijn trainers bepalen wat een nieuw, aansprekend doel kan zijn.
De Olympische Winterspelen van 2030 in de Franse Alpen lijken voorlopig geen concreet mikpunt. Hij noemde dat scenario zelf “ver weg” en weinig realistisch. Toch sluit hij niets definitief uit. Het vuur moet blijven branden, anders verliest topsport zijn aantrekkingskracht.
Ook Joy Beune meldt zich af
Opvallend is dat ook zijn partner Joy Beune zich heeft afgemeld voor het NK allround. Zij kreeg echter wél een aanwijsplek voor het WK en hoeft zich dus niet via het NK te plaatsen. Daarmee is haar seizoen nog niet ten einde.
Andere prominente namen zoals Marijke Groenewoud en Antoinette Rijpma-de Jong ontvingen eveneens een directe aanwijzing. Dat verschil in behandeling voedt de discussie over transparantie en gelijke kansen binnen de selectieprocedure.
Wat betekent dit voor het NK sprint?
De afwezigheid van een gevestigde naam als Nuis verandert het speelveld aanzienlijk. Voor jonge sprinters opent zich een kans om nationaal kampioen te worden en zich te plaatsen voor het WK. Tegelijkertijd mist het toernooi een publiekstrekker.
Voor fans blijft het dubbel. Enerzijds is het jammer dat een publiekslieveling ontbreekt, anderzijds toont zijn besluit dat zelfs olympische medaillewinnaars grenzen moeten bewaken. Topsport draait niet alleen om medailles, maar ook om timing en mentale frisheid.
Een breder signaal naar de schaatsbond
Met zijn keuze zet Nuis de KNSB subtiel onder druk. Als meerdere rijders zich uitspreken over de kalender, kan dat leiden tot heroverweging van de planning. De balans tussen nationale kampioenschappen, wereldbekers, WK’s en Olympische Spelen blijft een puzzel.
De vraag is of bonden voldoende rekening houden met herstelperiodes na grote evenementen. Fysieke belasting is meetbaar, maar mentale vermoeidheid weegt minstens zo zwaar. In een sport waar duizendsten van seconden beslissen, kan verminderde focus het verschil maken tussen goud en een anonieme klassering.
Respect of teleurstelling?
De reacties op sociale media lopen uiteen. Sommigen prijzen Nuis omdat hij trouw blijft aan zijn gevoel en niet koste wat kost start. Anderen vinden dat een kampioen juist hoort te strijden, zeker wanneer er nationale titels op het spel staan.
Feit blijft dat hij zijn beslissing open en eerlijk communiceert. Geen blessure als excuus, geen rookgordijn, maar een duidelijke uitleg. Dat zorgt voor transparantie, iets waar topsport vaak om vraagt maar zelden volledig biedt.
Een logische keuze?
Na jaren op het hoogste niveau heeft Nuis meerdere olympische medailles en wereldtitels op zijn naam staan. De honger naar nóg een toernooi is niet vanzelfsprekend. Soms vraagt een lange carrière om strategische rustmomenten.
Zijn keuze kan zelfs verstandig blijken. Door op tijd gas terug te nemen, vergroot hij de kans dat hij volgend seizoen weer fris aan de start verschijnt. In sprintdisciplines waar explosiviteit centraal staat, is een uitgerust lichaam cruciaal.
Kjeld Nuis laat met zijn besluit zien dat topsport niet alleen draait om presteren, maar ook om zelfkennis. Het NK sprint zal doorgaan zonder hem, maar de discussie over planning en motivatie blijft hangen. Een kampioen die bewust pauze neemt, verdient minstens zoveel respect als iemand die altijd start.
Wat vind jij: had hij moeten rijden of is dit juist een krachtig signaal? Praat mee op Facebook en laat van je horen.
Bron: Nu.nl