Lidewij de Vos reageert scherp op nieuwe situatie in Ter Apel

Ondanks het zomerreces dreigt Den Haag zich opnieuw in gereedheid te moeten stellen. Geert Wilders, voorman van de PVV, heeft formeel aangevraagd om de Tweede Kamer bijeen te roepen voor een spoeddebat naar aanleiding van veiligheidsproblemen in Ter Apel. De aanleiding hiervoor komt van een uitzonderlijke maatregel van twee erkende noodhulporganisaties.

Zowel Vluchtelingenwerk als het Rode Kruis hebben besloten hun personeelsleden uit het aanmeldcentrum in het Groningse plaatsje terug te trekken. Volgens beiden zijn de omstandigheden op en in de buurt van het terrein zodanig onveilig geworden dat verantwoord werk niet langer mogelijk is. Voor twee organisaties die gespecialiseerd zijn in het werken onder crisissituaties vormt dit een bijzonder ernstig signaal.

Wat is er aan de hand in Ter Apel

Ter Apel is al jaren het centrale aanmeldpunt voor asielzoekers in Nederland. Iedereen die hier asiel aanvraagt, komt eerst langs dit ene azc. Dat maakt de locatie kwetsbaar: pieken in aanmeldingen, tekort aan bedden en spanningen tussen bewoners onderling stapelen zich er letterlijk op één plek op.

Volgens berichten van onder meer Vluchtelingenwerk en het Rode Kruis is de sfeer op het voorterrein de afgelopen weken verhard. Er zouden vaker incidenten zijn met agressie, ook richting hulpverleners. Vluchtelingenwerk heeft de hulp op het voorterrein daarom voorlopig gestaakt. Het Rode Kruis volgde die lijn.

Waarom Wilders nu aan de bel trekt

Voor Wilders is de aftocht van deze organisaties het argument om het zomerreces te doorbreken. Hij stelt dat de veiligheid van omwonenden op geen enkele wijze gegarandeerd kan worden zolang asielzoekers ongehinderd Ter Apel in en uit kunnen lopen. Wat de PVV-voorman betreft moet de Kamer er direct over praten.

Het reces onderbreken is in Den Haag geen kleinigheid. Het gebeurt sporadisch, en meestal alleen bij zware crises of dringende internationale ontwikkelingen. Of het verzoek van Wilders die steun ook krijgt, hangt af van de andere fracties. Daarvoor is doorgaans een meerderheid nodig van Kamerleden die zich melden.

De positie van het kabinet

Wilders richt zijn pijlen op het kabinet-Jetten. Hij verwijt de coalitie dat het asielprobleem via spreidingsafspraken over alle gemeenten wordt uitgesmeerd, terwijl de instroom aan de grens volgens hem onvoldoende wordt beperkt. Het is de klassieke tweedeling in het Nederlandse asieldebat: aan de ene kant streng aan de poort, aan de andere kant eerlijk verdelen over het land.

Het kabinet zelf heeft de afgelopen periode meermaals gezegd dat een structurele oplossing tijd kost, en dat Ter Apel niet in zijn eentje het hele stelsel kan dragen. Meer opvangplekken elders zouden de druk moeten wegnemen. In de praktijk verloopt die verspreiding moeizaam, mede omdat gemeenten koudwatervrees hebben.

Wat betekent dit voor omwonenden

Voor de inwoners van Ter Apel en de gemeente Westerwolde speelt dit thema al jaren. Zij zien met eigen ogen wat de druk op het centrum betekent voor het dorp: overlast, gevoel van onveiligheid, maar ook een gemeenschap die vindt dat er te weinig naar hen wordt geluisterd. Het gemeentebestuur heeft in het verleden meerdere keren aan de bel getrokken bij Den Haag.

Dat nu ook de hulporganisaties zeggen dat het niet meer verantwoord is om aan de slag te blijven, geeft het signaal extra gewicht. Het is niet langer alleen een politiek geluid vanuit één fractie, maar ook een operationeel oordeel van mensen die dagelijks op het terrein staan.

Hoe gaat het nu verder

Formeel ligt de bal bij de Kamervoorzitter en de fracties. Zij bepalen of het reces wordt onderbroken en of er inderdaad een debat op korte termijn komt. Ook zonder onmiddellijk debat kunnen individuele Kamerleden schriftelijke vragen stellen aan de verantwoordelijke bewindspersoon.

Ondertussen ligt de vraag op tafel wie de hulpverlening in Ter Apel overneemt nu twee grote organisaties tijdelijk terugtreden. Het COA blijft verantwoordelijk voor de opvang zelf, maar de aanvullende taken van Rode Kruis en Vluchtelingenwerk vullen zich niet vanzelf op. Voor de asielzoekers die dagelijks nieuw arriveren, verandert er hoe dan ook iets in het beeld dat zij bij aankomst aantreffen.

Voorlopig is duidelijk dat Ter Apel opnieuw het brandpunt is van een discussie die verder gaat dan één dorp. Het gaat om de vraag hoe Nederland zijn asielsysteem organiseert, en of het huidige model nog houdbaar is als zelfs neutrale hulporganisaties de handdoek in de ring gooien.

Bron: X – Lidewij de Vos

Ook geschreven door: VluchtelingenWerk, de Volkskrant, Reformatorisch Dagblad