Een 5-1 overwinning op het WK ontstaat zelden uit een risicovolle keuze van de bondscoach, maar precies dat speelde zich af in Houston. Ronald Koeman koos ervoor Brian Brobbey vanaf het begin in te zetten, werd daar vrijwel onmiddellijk voor beloond en zag zijn team daarna uitblinken in een wedstrijd waar nagenoeg alles raak was. Het meest bijzondere moment echter volgde pas nadat de scheidsrechter het slotfluitsignaal had gegeven.
Een basisplaats die zich onmiddellijk terugbetaalde
Voor aanvang was Brobbey het onderwerp van gesprek. De aanvaller bevond zich onder druk en besefte dat een sterk optreden noodzakelijk was. Binnen enkele minuten belandde de bal in het Zweedse doel, waarmee het vertrouwen van Koeman zich niet als een gok maar als een verstandige besluit aandiende.
Nederland begon fel, drukte hoog en gaf Zweden geen tijd om te ademen. De ploeg combineerde verzorgd en wist de ruimtes op het middenveld snel te vinden. Voor een toernooi waarop elk detail telt, was dat een belangrijk signaal.
Niet veel later tekende Brobbey ook voor zijn tweede van de avond. Twee goals, één basisplaats, één opgeluchte spits. Zo simpel kan voetbal zijn als de timing klopt.
Zweden had de kansen, maar niet de scherpte
Toch is het beeld niet helemaal rooskleurig. Zweden kreeg in de eerste helft meer mogelijkheden dan de uitslag doet vermoeden. Op een paar momenten kwam de Nederlandse defensie goed weg.
De Scandinaviërs vonden ruimtes tussen de linies, maar misten precisie in de afronding. Op een wereldkampioenschap wordt dat genadeloos afgestraft, en dat gebeurde ook. Waar Oranje vrijwel elke kans verzilverde, bleef Zweden hangen in halve mogelijkheden.
Voor Koeman zal het toch een aandachtspunt zijn. Tegen sterkere tegenstanders in de knock-outfase mag een ploeg niet zo makkelijk door de organisatie heen worden gespeeld. Het is een werkpuntje dat in de analyses ongetwijfeld terugkomt.
Gakpo neemt na rust de regie
Als Zweden bij rust nog hoopte op een ommekeer, dan ging die hoop binnen enkele minuten in rook op. Cody Gakpo nam het stokje over en sloeg twee keer toe. Snel, koel, doelgericht.
De Liverpool-aanvaller laat al langere tijd zien dat hij op grote toernooien het verschil maakt. Zijn snelheid in combinatie met de rust voor het doel is een wapen dat veel landen niet in huis hebben. Voor Oranje is hij intussen onmisbaar geworden.
Vlak voor het uur stond het 4-0 en leek de wedstrijd gespeeld. Anthony Elanga deed namens Zweden nog wat terug, maar het bleef bij dat ene tegendoelpunt. Crysencio Summerville zette in de slotfase de kers op de taart en bepaalde de eindstand op 5-1.
En dan komt het bericht dat achter de schermen rondzingt
Vlak na de wedstrijd dook het cijfer op dat de avond pas echt af maakte. Volgens statistiekbureau Opta is Oranje na de zege op Zweden zo goed als zeker van een plek in de knock-outfase. Met vier punten uit twee duels en een gunstig doelsaldo is de marge groot geworden.
Voor een ploeg die het toernooi begon met een wisselvallig gelijkspel tegen Japan is dat een geruststellende boodschap. Het scheelt druk, het scheelt stress en het geeft Koeman ruimte om de laatste groepswedstrijd te gebruiken om te schaven. Spelers met een gele kaart kunnen worden gespaard, ritme kan worden opgebouwd bij wisselspelers.
Het is precies het soort tussentijdse nieuws waar een bondscoach op hoopt. Niet euforisch, niet voorbarig, maar wel een bevestiging dat de koers klopt.
Waarom dit Oranje verder anders aanvoelt
Wat opvalt aan dit Nederlands elftal is de breedte van de aanval. Brobbey, Gakpo en Summerville stonden allemaal op het scoreformulier. Daarmee laat de ploeg zien dat ze niet afhankelijk is van één uitblinker, en dat is op een WK goud waard.
Eerdere generaties Oranje moesten het vaak hebben van één of twee dragers. Viel die uit, dan stokte de productie. Deze ploeg lijkt meerdere routes naar het doel te hebben en dat maakt haar lastiger te lezen voor tegenstanders.
Koeman zelf bleef na afloop nuchter. Hij sprak over een bijna complete wedstrijd, met de nadruk op bijna. Het tegendoelpunt en de slordige momenten in de eerste helft worden niet onder het tapijt geveegd.
Wat staat Oranje nog te wachten
De laatste groepswedstrijd wordt nu eerder een generale repetitie dan een vuurproef. Dat klinkt comfortabel, maar brengt ook een risico met zich mee. Ploegen die te vroeg achterover leunen, zijn al vaker hard uit de bocht gevlogen op grote toernooien.
Voor de fans is het echter vooral een avond om van te genieten. Een ruime zege op een gerenommeerd voetballand als Zweden, twee uitblinkers in de aanval en een statistiek die zegt dat de volgende ronde binnen handbereik ligt. Veel beter wordt het op zo’n WK-avond niet.
De komende dagen draait alles om herstel, analyse en het scherp houden van de spanningsboog. Want hoe mooi 5-1 ook is, het echte toernooi begint pas in de knock-outfase. En daar lijkt Oranje, als alles meezit, binnenkort aan te mogen beginnen.
Bron: NOS
Ook geschreven door: NOS, Sky Sports, ESPN